9 februari 2010 – Inspraakreactie Couperusbuurt


Gepubliceerd op 9 februari 2010.


Geachte Raadsleden en Dagelijks Bestuur,

Voor mij, Andries van Vonno, voorzitter bewonerscommissie Louis Couperusbuurt, is dit waarschijnlijk de laatste keer dat ik voor deze deelraad sta en het woord tot u richt.

In maart 2009 is mijn hele leven, en dat van honderden andere bewoners, op zijn kop gezet door dat ene woordje SLOOP, dat als een donderslag bij heldere hemel in het Nova College op ons neder donderde. Vanaf dat moment ben ik in een heel andere wereld terecht gekomen, een wereld waar ik weinig van begreep maar heel snel ben gaan doorgronden. Participatie, vernieuwingsplannen, uitwerkingsplannen enz. Nooit van gehoord.

Maar nu, nog geen jaar later, kan ik zeggen dat ik hierin een heel versneld leerproces heb doorgemaakt. Het klinkt misschien gek, maar hier wil ik u voor danken. Danken voor de persoon die ik nu ben, het opkomen voor mensen in de samenleving die niet weten wat hun rechten zijn en het gevoel hebben dat er niet naar hun geluisterd wordt. Jullie, als Deelraad, zijn er straks niet meer, maar ik zal mij blijven inzetten voor de bewoners, flora en fauna in de Louis Couperusbuurt. Alsnog bedankt dat jullie als Deelraad mij hebben geleerd te vechten tegen beslissingen waar wij het niet mee eens zijn.

Waar ik, en met mij de aanwezige bewoners, jullie niet voor bedank, is de beslissing SLOOP van de Louis Couperusbuurt en wij bieden jullie daarom hierbij een dakpan aan. Een dakpan die jarenlang een dak boven ons hoofd heeft bezorgd. Een dak van een unieke buurt in Amsterdam. Bij dit symbool van geborgenheid zit nog een beeldverhaal. Een verhaal, verteld op 26 oktober 2009, een verhaal met beloftes, een verhaal met een droevig eind.

Beste Deelraadsleden, hiermee komen jullie in het bezit van een mogelijke herinnering. De herinnering aan een besluit dat nooit had mogen worden genomen.

Wij, de bewoners van de Louis Couperusbuurt, strijden door!

Ik dank u voor de laatste keer voor uw aandacht.


top